Randmeerconcerten - persoonlijke concertindrukken
Randmeerconcerten
klinken als muziek in uw oren
Recensies
© Randmeerconcerten 2021-2022 seizoen 48 dd. 2021-09-18
Recensie Randmeerconcert 3 november 2019 Marcel Worms pianorecital in de Catharinakapel in Harderwijk Zondagmiddag 3 november, 14.00 uur, de Catharinakapel te Harderwijk. In dat kleine kerkje staat een mooie Grotrian Steinweg vleugel met stoeltjes rondom. Daar komen muziekliefhebbers deze keer voor Chopin en de pianist Marcel Worms. Deze blijkt al snel niet alleen een begenadigd pianist, maar ook een heerlijke causeur. Hij geeft bij iedere serie te spelen stukken een geestige en ter zake kundige toelichting en neemt zijn toehoorders op anekdotische wijze mee in allerlei bijzonderheden uit de muziekhistorie van Chopin en z’n navolgers. En dan klinken de eerste Chopin-maten in de licht galmende kerkruimte. Bijna mythisch, alsof we in een bekend klanksprookje worden opgenomen. Marcel Worms brengt op prachtige wijze ‘licht’ en ‘stoer’ samen. Het is een bijzondere middag, want we luisteren ook naar de fans van Chopin. Schumann, Grieg, Tsjaikovski, Skrjabin en nog vele anderen; zij hebben ergens tussen 1850 en 1950 allemaal Chopin hommages gecomponeerd: verrassend, majestueus en soms jazzy. Als je dicht op de vleugel zit, zoals ik zelf deze middag, dan zie je bij deze bliksems moeilijke stukken (zei de amateur) die trefzekere slagen links aan de baskant en dat wervelend vloeiende aan de rechterkant, waarbij, zoals zo vaak bij Chopin, noten ook opzettelijk ongelijk met elkaar mengen, uitgevoerd met een jaloersmakend gemak. Eenmaal in de luisterende modus van ‘ontzag’ vallen je dan nog meer dingen op, bijvoorbeeld dat trillers geen willekeurige roffeltjes zijn, maar allemaal afgepaste versieringen, met sierlijke snelheid gemaakt vlak vóór of net ná de noot waar het werkelijk om gaat, het gemak waarmee een linkerhand ook over het klavier wervelt alsof het een rechterhand is, de korte tijd die Marcel Worms nodig heeft om na het laatste akkoord van een stuk alweer de voorstelling van het nieuwe stuk klaar te hebben. Heerlijk om naar te luisteren. Dan Chopin. Het is zo prachtig droevig en blij tegelijk. Nog weer eens luisterend denk ik: het is een soort jubelende droefheid. Al zijn werken lijken opgepoetste en feestelijke adieus aan alles wat het leven ooit had en dreigt te gaan verliezen. Daarvan neemt Chopin muzikaal zeer deftig en uiterst kunstig afscheid. En wij helaas ook weer als het 16.00 uur is. Gerrit van der Heide november 2019
censieR